Kako napisati, objaviti i vrednovati naučno delo u biomedicini – Metodologija naučnog saznanja II

Naučno istraživanje nije ničiji privatni hobi. Ono se ne završava zadovoljenjem nečije radoznalosti niti čuvanjem rezultata u ladici. Naučni rezultati svoju svrhu ostvaruju tek kada postanu dostupni drugima, odnosno kada budu objavljeni u naučnim časopisima. U nauci vrijedi pravilo: ako se ne objavi, kao da ništa nije ni rađeno.

Pisanje (oblikovanje i sastavljanje) rukopisa naučnih radova je vještina. Ta vještina nije urođena – ona se uči, i to upravo pisanjem.

U naučnoj prozi, za razliku od umjetničke, naučnik ne čeka inspiraciju, već sjeda za sto i na papir prenosi ono što je ranije pažljivo pripremio: temu, ideje, bilješke, citate, rezultate, tabele, priloge i reference. Dok u umjetničkoj prozi napisana riječ može imati različita značenja i izazvati različite emocije kod čitalaca, u naučnim radovima svaka riječ mora imati jasno, precizno i jednoznačno značenje. Naučni termin treba da znači tačno ono za šta je odabran – ni više ni manje od toga. Naučni jezik je jezik pojmova.